حرفى بزنند ، يا كارى كنند كه معلوم شود عملى شدن وصيت را اجازه داده‌اند و تنها راضى بودن آنان كافى نيست و اگر مدتى بعد از مردن او هم اجازه بدهند صحيح است . ( م 2731 ) اگر مصرفى را كه ميت معين كرده ، از ثلث مال او بيشتر باشد و پيش از مردن او ورثه اجازه بدهند كه وصيت او عملى شود ، بعد از مردن او نمىتوانند از اجازهء خود برگردند . ( م 2732 ) اگر وصيت كند كه از ثلث او خمس و زكات يا بدهى ديگر او را بدهند و براى نماز و روزهء او اجير بگيرند و كار مستحبى هم مثل اطعام به فقير انجام دهند بايد اوّل بدهى او را از ثلث بدهند و اگر چيزى زياد آمد براى نماز و روزهء او اجير بگيرند و اگر از آن هم زياد آمد به مصرف كار مستحبى كه معين كرده برسانند و چنانچه ثلث مال او فقط باندازهء بدهى او باشد ، ورثه هم اجازه ندهند كه بيشتر از ثلث مال مصرف شود ، وصيت براى نماز و روزه و كارهاى مستحبى باطل است . ( م 2732 ) اگر وصيّت كند كه بدهى او را بدهند و براى نماز و روزهء او اجير بگيرند و كار مستحبى هم انجام دهند چنانچه وصيّت نكرده باشد كه اينها را از ثلث بدهند ، بايد بدهى او را از اصل مال بدهند و اگر چيزى زياد آمد ، ثلث آن را به مصرف نماز و روزه و كارهاى مستحبى كه معين كرده برسانند و در صورتى كه ثلث كافى نباشد ، پس اگر ورثه اجازه بدهند ، بايد وصيت او عملى شود و اگر اجازه ندهند ، بايد نماز و روزه را از ثلث بدهند و اگر چيزى زياد آمد به مصرف كار مستحبى كه معين كرده برسانند . ( م 2734 ) اگر كسى بگويد : كه ميت وصيّت كرده فلان مبلغ